توارث سیتوپلاسمی بر صفات تولیدی گوسفند نژاد بلوچی مورد بررسی قرار گرفت. داده های این تحقیق مربوط به گله دو ایستگاه تحقیقاتی اصلاح نژاد عباس آباد مشهد واقع در شمال شرق ایران و شامل 13625 راس دام می باشد. صفات مورد مطالعه عبارت از وزن تولد، وزن شیرگیری، وزن شش ماهگی، وزن 12 ماهگی و وزن پشم ناشور 18 ماهگی بودند. با دنبال کردن لاینهای سیتوپلاسمی از نتاج به والد ماده مبنا، منابع اولیه سیتوپلاسمی مشخص شد. پارامترهای ژنتیکی با استفاده از روش حداکثر درستنمایی محدود شده بدون نیاز به مشتقگیری (DFREML) و بر اساس مدلهای حیوانی تک متغیره برآورد گردید. برای کلیه صفات آثار سیتوپلاسمی سهم ناچیزی در واریانس صفات تولیدی داشت. اثر سیتوپلاسمی در کل واریانس فنوتیپی برای وزن بدن (BW) و 4 درصد و برای وزن پشم شسته نشده (GFW) و2 درصد برآورد گردید. به نظر میرسد که اثر مذکور در ارزیابی ژنتیکی صفات مورد مطالعه کم اهمیت خواهد بود. برای صفت وزن پشم ناشور سهم اثر ژنتیکی مادری بسیار کم بود.

هد ف تحقیق حاضر مقایسه میزان پیشرفت ژنتیکی، ارزش ژنوتیپی کل و میزان همخونی حاصل از سه برنامه اصلاح نژاد گله مولد بسته، گله مولد باز و نر مرجع با روش شبیه سازی کامپیوتری و معرفی برنامه مناسب برای گوسفند بلوچی می باشد . شبیه سازی این برنامه ها با استفاد ه از زبان برنامه نویسی ویژوال بیسیک 6 نوشته شد . د ر این برنامه ها شاخص انتخاب و هد ف اصلاح نژاد شامل چهار صفت تعد اد بره د ر هر زایش، وزن شیرگیری، میانگین رشد روزانه و وزن پشم نشسته با ضرایب اقتصاد ی نسبی به ترتیب 0.424, 8, 240 و 1 بود . این برنامه برای مد ت 10 سال با 20 تکرار اجرا و پارامترهای مورد نظر محاسبه شد . د ر برنامه گله مولد بسته میزان پیشرفت ژنتیکی تجمعی پس از د ه سال برای صفات تعد اد بره د ر هر زایش، وزن شیرگیری، میانگین افزایش وزن روزانه از شیرگیری تا شش ماهگی و وزن پشم نشسته به ترتیب 44.96, 1.342, 0.190 و 0.125 محاسبه شد . این برآورد ها د ر برنامه گله مولد باز به ترتیب 46.50, 1.355, 0.193 و 0.128 و د ر برنامه نر مرجع به ترتیب 52.48, 1.492, 0.197 و 0.138 بود . پیشرفت ژنتیکی حاصل از اجرای برنامه اصلاح نژاد نر مرجع برای کلیه صفات مورد مطالعه بیشتر از گله مولد باز و بسته می باشد . میانگین افزایش سالانه ضریب همخونی د ر برنامه های گله مولد بسته، گله مولد باز و نر مرجع به ترتیب 0.095, 0.247 و 0.175 د رصد محاسبه شد که ضریب همخونی حاصل از اجرای برنامه گله مولد باز کمتر از د و برنامه د یگر بود . با توجه به زیاد بود ن ارزش ژنوتیپی کل و میزان پیشرفت ژنتیکی صفات د ر برنامه نر مرجع، به نظر می رسد اجرای این برنامه مناسب تر از د و برنامه د یگر باشد .

جهت انجام این تحقیق از 5913 رکورد گوسفند بلوچی که در مرکز اصلاح نژاد دام شمال شرق کشور (عباس آباد) جمع آوری شده بود، استفاده گردید. صفات مورد مطالعه شامل وزن تولد، وزن سه ماهگی، وزن شش ماهگی، وزن نه ماهگی و وزن یک سالگی بودند. هر یک از این صفات با شش مدل مختلف نرم افزار DFREML مورد بررسی قرار گرفتند. جهت برآورد پارامترهای ارثی از روش حداکثر درستنمایی محدود شده (REML) در قالب مدل دام استفاده گردید. عوامل ثابت موثر بر روی این صفات شامل اثرات سن میش، جنسیت، نوع تولد، سال و ماه تولد بود. برای تصحیح رکوردها از یک متغیر کمکی به صورت تعداد روزهای بین تولد تا روز رکوردگیری صفت مربوطه استفاده شد. وراثت پذیری های مستقیم بر اساس بهترین مدل برای صفات وزن تولد (0.033) 0.14، وزن سه ماهگی (0.045)0.28، وزن شش ماهگی (0.05)0.25، وزن نه ماهگی (0.052)0.28 و وزن یک سالگی (0.055) 0.33 برآورد گردید.

زمینه مطالعه: براساس اطلاعات تاکنون پژوهشی برای شناسایی و جداسازی قارچ های بی هوازی موجود در شکمبه گوسفند بلوچی در اقلیم خشک انجام نشده است. هدف: هدف از این تحقیق، جداسازی و مطالعه ریخت شناسی ظاهری قارچ های بی هوازی موجود درشکمبه گوسفند بلوچی در منطقه سیستان بود. روش کار: در این آزمایش از محیط کشت نیمه تعریف شده جهت کشت، جداسازی و خالص سازی قارچ های بی هوازی استفاده گردید. نمونه برداری از محتویات جامد و مایع شکمبه 50 راس گوسفند بلوچی به صورت تصادفی در کشتارگاه زابل انجام شد و از این نمونه ها به عنوان منبع قارچ جهت تلقیح به محیط کشت استفاده گردید. از روش رول باتل برای خالص سازی قارچ های شکمبه استفاده شد. از محلول آنتی بیوتیکی (آمپی سیلین، پنی سیلین، استرپتومایسین، اکسی تتراسایکلین و کلرامفنیکل) برای ممانعت از رشد باکتری هااستفاده گردید . نمونه های خالص سازی پرگنه قارچ به محیط کشت منتقل و بعد از رشد به روی اسلاید شیشه ای قرار داده و با میکروسکوپ نوری مشاهده شدند. قارچ های جداسازی شده همگی مونوسنتریک و دارای ریزوئید بودند. نتایج: با توجه به ویژگی های ریخت شناسی، جنس های Neocallimastix, Piromyces و گونه های Piromyces communis, Piromyces minutus, Piromyces rhizinflata,Caecomyces communis در شکمبه گوسفند بلوچی شناسایی شدند. نتیجه گیری نهایی: با شناسایی این گونه های قارچ در شکمبه گوسفند بلوچی، آزمایش های مولکولی و استخراج آنزیم برای بررسی بیشتر خصوصیات این گونه ها در پژوهش های آینده توصیه می شود.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

گوسفند نژاد بلوچی پرجمعیت ترین نژاد گوسفند ایران بوده و گله اصلاحی آن در عباس آباد مشهد قرار دارد. این تحقیق به بررسی میزان پلی مورفیسم 17 جایگاه میکروساتلایت در این جمعیت می پردازد. در این مطالعه تنوع ژنتیکی داخل این جمعیت و تعادل هاردی - واینبرگ برای این جایگاه ها بررسی گردید. هر جایگاه با 145 نمونهDNA ، مورد آزمایش قرار گرفت. واکنش PCR برای تمامی جایگاه ها بعد از بهینه سازی انجام شد و فرآورده های PCR روی ژل های پلی آکریل آمید الکتروفورز شده و با رنگ آمیزی نقره باندها آشکار گردید. نتایج نشان داد که به جز دو جایگاه BMS4000, OarAE54 در سایر جایگاه ها تکثیر صورت گرفته و دارای چندشکلی بالایی بودند. بیشترین PIC را جایگاه (0.9232) MCM120 و کمترین مقدار را (0.6839) TGLA387 داشتند. بالاترین و پایین ترین تعداد الل واقعی به ترتیب در جایگاه های MCM120 (21 الل( و MCM494, MCM541L (9 الل( مشاهده شد و بیشترین و کمترین تعداد موثر الل به ترتیب متعلق به جایگاه های (14.9664) CSRD144 و (3.6255) TGLA387 بود. میانگین هتروزایگوسیتی بر اساس کل جایگاه ها در این جمعیت 0.8746 محاسبه گردید. تمامی جایگاه ها بر اساس آزمون های X2 و G2 از لحاظ تعادل هاردی - واینبرگ در حالت عدم تعادل قرار داشتند و تنها MCM120 با تست G2 در تعادل بود. این مطالعه نشان داد که جمعیت گوسفند بلوچی بر اساس جایگاه های مورد مطالعه دارای تنوع ژنتیکی بالایی می باشد.

قابلیت استفاده از سرزمین برای یک نوع بهره برداری مرتعی با درنظر گرفتن استفاده پایدار از اراضی را، شایستگی مرتع می نامند که امروزه به عنوان یک اولویت در علم مدیریت مرتع مطرح است. از اینرو هدف از تحقیق حاضر، تعیین شایستگی مراتع قشلاقی سرایان در خراسان جنوبی برای چرای گوسفند با استفاده از روش تلفیقی محدودیت شرایط FAO (1990) می باشد. برای انجام تحقیق ابتدا نقشه تیپ های گیاهی منطقه مشخص و در هر تیپ گیاهی، وضعیت و گرایش مرتع و مقدار تولید گونه های گیاهی با روش قطع و توزین تعیین گردید و نقشه شایستگی تولید بدست آمد. سپس با استفاده از روش EPM، نقشه حساسیت خاک به فرسایش تهیه گردید. همچنین برای مطالعه شایستگی آب حوزه، منابع آب شرب دام منطقه مشخص و نمونه برداری از آب هر منبع صورت گرفت، کمیت آب تعیین گردید و نمونه های آب به آزمایشگاه منتقل و برای هر نمونه پارامتر های TDS، ECو Mg+2 اندازه گیری شد و با تلفیق لایه های کمیت، کیفیت و نقاط هم فاصله از منابع آب، نقشه شایستگی منابع آب تنظیم گردید. در نهایت با روی هم گذاری نقشه های شایستگی تولید، حساسیت خاک به فرسایش و آب، مدل نهایی طبقه بندی شایستگی مراتع منطقه تهیه گردید. نتایج نشان داد که کلاس یک شایستگی (S1) در منطقه وجود نداشته و طبقات شایستگی S2، S3 و N (فاقد شایستگی چرا) به ترتیب 1/12، 7/50 و 37 درصد از مراتع منطقه را شامل می شوند. بر اساس نتایج تحقیق، چرای مفرط و زودرس، وجود سازند حساس به فرسایش، شیب، پایین بودن حد بهره برداری مجاز و علوفه قابل برداشت، وضعیت ضعیف و گرایش منفی مرتع، کمیت و پراکنش نامناسب منابع آب شرب دام، از مهمترین عوامل محدود کننده چرای دام در این منطقه محسوب می گردند. بطور کلی با توجه به نتایج به دست آمده با استفاده از مدل شایستگی چرای دام در منطقه مورد مطالعه، پیشنهاد می گردد بکارگیری این مدل مبنای تهیه طرح های مرتعداری با تاکید بر رفع عوامل محدود کننده تا حد امکان برای ارتقای وضعیت مرتع و درآمد مرتعداران قرار گیرد.

در این پژوهش داده هایی مانند وزن های تولد، شیرگیری، 6 ماهگی، 9 ماهگی و یک سالگی 7072 بره گوسفند نژاد بلوچی که در سال های 1361 تا 1385 در گله شماره یک گوسفند بلوچی واقع در ایستگاه پرورش و اصلاح نژاد عباس آباد مشهد رکوردگیری و جمع آوری شده بود، برای برآورد روند ژنتیکی، فنوتیپی و محیطی مورد استفاده قرار گرفت. ارزش اصلاحی حیوانات با روش معادلات مدل مختلط و بر اساس مدل دام یک متغیره پیش بینی شد. روند فنوتیپی، ژنتیکی و محیطی به ترتیب از طریق تابعیت میانگین فنوتیپی بر سال، میانگین ارزش اصلاحی بر سال و تفاوت روند فنوتیپی و ژنتیکی برآورد شد. پیشرفت ژنتیکی کل بعد از 22 سال برای وزن تولد و بعد از 24 سال برای وزن های شیرگیری، 6 ماهگی، 9 ماهگی و یک سالگی به ترتیب 011/0، 488/1، 066/2، 062/2 و 034/2 کیلوگرم بود. روند ژنتیکی وزن های تولد، شیرگیری، 6 ماهگی، 9 ماهگی و یک سالگی به ترتیب 06/0±7/0، 1±55، 2±72، 2±77 و 3±88 گرم در سال بر آورد شد. روند فنوتیپی برای وزن های تولد، شیرگیری، 6 ماهگی، 9 ماهگی و یک سالگی به ترتیب 1±4، 9±3، 11±11-، 11±15 و 14±118 گرم در سال و روند محیطی برای صفات یاد شده به ترتیب 1±3، 8±52-، 9±83-، 9±62- و 12±29 گرم در سال بود.